تبلیغات
بیامه علیا - هنر قالیبافی استان کرمانشاه
بیامه علیا
ایرانی اباد و ازاد
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


این وبلاگ برای ابادانی وشناساندن بیشتر منطقه گوران وبخش گهواره همچنین وبلاگی اجتماییست که نظرات شخصی بنده را جهت فرهنگ سازی وتعالی وپیشرفت هرچه بیشترمنطقه منتشر میکند ..-این وبلاگ قوانین جمهوری اسلامی را پذیرفته است ودر چارچوب قوانین فعالیت میکند وبدور از مسایل سیاسی مذهبی و قومی به مشکلات وفرهنگ غنی منطقه در چارچوب قانون میپردازد.وبلاگ بیامه هیچگونه جهت گیری به نفع هیچ قومیت مذهب گرایش ویا شخصیت خاصی ندارد وکاملا مستقل عمل میکند.

مدیر وبلاگ :وحید مروتی بیامه
مطالب اخیر
نظرسنجی
مقطع تحصیلی شما؟









هنر قالیبافی استان کرمانشاه

در استان كرمانشاه، دار قالیبافی داری است عمودی و یا ایستاده و نقوش به كمك گره ای تركی بر متن قالی نقش می بندد، شیوة بافت دوپودی است. بدین ترتیب كه پس از دوانیدن پود كلفت كه در اصطلاح محلی «تونه پو» نامیده می شود، به بافت یك رج گره اقدام می شود، و در انتها پود نازك یا شلیه پو را عبور می دهند. پشم مورد نیاز قالیها، ابتدا از احشام منطقه تأمین می شد، ولی امروزه به واسطة افزایش روند تولید و كمبود آن، از پشم كارخانه ای نیز استفاده می كنند.
تولید فرش سیدعبدالهی كه بوسیله تولید كننده ای به همین نام دركرمانشاه آغاز شد وافزایش طرح های دیگركه متأثر ازنقوش فرش ساروق،كرمان وبیجاربود درواقع نشان دهنده سابقه بافت فرش شهری كرمانشاه درآغاز قرن حاضر شمسی است. به طور كلی، فرشبافی اصلی وواقعی كرمانشاه راباید درمناطق روستایی وریشه آن ها رادرپهنه گسترده قالی بافی عشایری جستجوكردكه به قالی بافی تاریخی وكهنسالی ایران می پیوندد.قالی بافی به صورت یك فعالیت جنسی، باارزش خودمصرفی وبا نقشه های بومی و محلی از سالها پیش‌ دربسیاری ازروستاهاو درمیان‌عشایر منطقه‌كرمانشاه وجود داشته‌است. 
نقشه‌های‌محلی‌شناخته‌شده ‌كه‌نام‌روستاهای‌معینی‌رابرخوددارند،گواه بارزی براین امراست.ازاین جمله اندنقشه های كیونانی، حسین آبادی، اكبر آبادی، وغیره كه به نام روستاهای كیونان، حسین آباد و اكبرآباد نامیده شده است. روستاهایی كه نامشان براین نقشه ها،نشسته، زادگاه این نقشه ها بوده اندویا ممكن است بافندگانشان دراین موردتقدم یامهارت بیشتری داشته اند.

ویژگی های قالی بافی سنتی درمنطقه كرمانشاه :

1- درهمه جازنان بافنده قالی بودند

2-قالی كمتر برای عرضه به بازار بافته می شد.

3-درهمه جا دارها ایستاده (عمومی) بود.

4-گره قالی تركی، پرزقالی بلند وبه اصطلاح پرگوشت بود

5-نقش ها هندسی وبومی خودمنطقه ودرمسیرمواردی متأثرازنقش های بومی مناطق مجاور بود.

6-رنگ ها اغلب گیاهی ومعدنی بودودرمحل تهیه می شد.دراغلب نقاط محدودبه چند رنگ اصلی موجوددرمنطقه بود.

7-قالی ها رامعمولاً دراندازه های 5/1×3 -2×3 -1×25/1 وكناره به اندازه 1×5 ذرع می بافتند.

8-مواد اولیه آن به خصوص نخ پشم درهمان روستا تهیه می شدبه عبارت دیگر قالی بافی روستایی وایلی هم خودكفا وهم خودمصرف بود.

9-رج شماربین 20 تا 30 بوده است.

این ویژگی ها رفته یاتحولاتی كه درامرقالی بافی بوجود آمدتغییر یافت. ازجمله:

1- تغییردرابزاركار= تنها تغییر عمده ای كه دراین مورد دیده میشود،تغییر نوع داراست .به نظر بافندگان بادارهای جدید كارراحت تراست وقالی هم صاف تروبهترازكار درمی آید.

2-تغییردراندازه قالی = بافت قالی كناره كم شده است وعلاوه براندازه های معمولی بافتن قالی های بزرگ دراندازه پشتی رواج یافته است.دراندازه های:

90×75 -160×110- 250×140 -3×2

3-تغییر درنقش = درنتیجه جاذبه بازار ،نقش های معمول درمناطق دیگرنیزبه منطقه وارد وبافته می شود.

4-تغییر رج شمار = فرش ها با رجشمار بالاتراز30تا40بافته می شود.

در فرهنگ قالیبافی كرمانشاه، واژة «گل» به معنی نقش به كار برده می شود چنانكه در گل اكبرآباد (گل ترنجی) و غیره، منظور از گل، نقشة كلی قالی است. همچنین ریزه گل به معنی خرده نقشهاست . این نقوش كه ابداع و ارائة آنها اختصاص به بومیان منطقه دارد، با نامهایی گوناگون از نتوع و ویژگیهای مخصوصی برخوردارند، به طوری كه نمونة آنها را در دیگر مناطق نمی توان یافت. در میان این مناطق، منطقة كنگاور و دینور، محل تلاقی نقشهای مختلف مناطق مجاور است.
در این میان «نقش بازو بندی» كه آن را در بعضی روستاهای سنقر «شیرین شكر» هم می نامند، تنها نقش بومی است كه هنوز هم بازار خوبی دارد. نقشه های متداول و مرسوم در منطقه، از چندین نقش شناخته شده تشكیل یافته اند، و این نقشه ها عبارتند از: نقشه دار گل، بازوبندی سماوری، عبداللهی، اكبرآبادی، حسین آبادی، كیونانی كه به نام روستای كیونان از توابع دهستان بیلوار نامیده می شود، ولی در نزد تاجران و دلالان به نامهای خانم بافت و تخت جمشیدی نیز شهرت دارد. 
هر یك از نقشهای مجموعه ای از خرده نقشها را در بر می گیرند. خرده نقشها نیز تعدادشان بسیار زیاد است كه به تعدادی از آنها اشاره می شود: 
پنجه، حوض، ماسی (به معنی ماهی)، ملوچك (گنجشك)، ماهی، چراغ، ماه، خرس، قلاب، چكش، بازو (وردنه)، شمامه (دستنبو)، بازوبند، دارگل، بال، نان، ماه، شال، آفتابه، یقدان (صندوق و یخدان)، سماور، مسجد، پنجره، گل مروارید، گل زنگوله، گل جقه، پرچم.
در قالیبافی غیر از نقشه هایی كه فقط به منطقة كرمانشاه اختصاص دارند، نقوش غیر بومی دیگری نیز كه هر یك به منطقة مخصوصی تعلق دارند در بازار پذیرفته شده اند. این نقوش كه اكثراً به نام خاستگاه اولیه شان مشهورند عبارتند از: نقشة اُشبن كه متعلق به یكی از روستاهای نهاوند ، نقشة جوزان مربوط به منطقة ملایر ، نقشة بُرچِلو كه مربوط به منطقة اراك، ماهی درهم كه در كردستان و ماهی نقش بومی بیجار است . 
قطع دستبافهای تولیدی كه معمولاً در اندازه های 5/1*3 ذرع و 2*3 ذرغ و 1*25/1 ذرع (پنج چاركی) و كناره به اندازة 1*5 ذرع است، كه امروزه با توجه به خواست بازار، تغییراتی یافته است.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 28 اسفند 1392
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی